Betrokken begeleiding met een vleugje humor

Je hoeft niet te wachten tot het écht niet meer gaat voordat je hulp vraagt. Juist daar waar iets schuurt, vastloopt of om aandacht vraagt, ontstaat ruimte voor verandering. Betrokken, behulpzaam en met een gezonde dosis humor en levenslust sta ik graag naast mensen wanneer het leven even niet vanzelf gaat.

Ben je vooral bezig met doorgaan? Met zorgen voor anderen? Met sterk zijn of voldoen aan verwachtingen? Voor je het weet, verlies je daarbij jezelf uit het oog. Ondertussen raak je steeds verder verwijderd van wat jij nodig hebt. Vaak merken we pas achteraf hoe lang we al over onze eigen grenzen heen zijn gegaan.

Ik weet hoe dat is.

Een vrije jeugd, een groot verlies

Ik ben geboren op Terschelling. Als kind was ik graag buiten en was ik dol op dieren. Mensen vond ik altijd een beetje spannend. Ik heb een vrije jeugd gehad die ik niet geheel als onbezorgd heb ervaren.

Toen ik twaalf jaar was, overleed mijn moeder. Een verlies dat een grote invloed heeft gehad op mijn leven. Destijds kon ik daar niet altijd woorden aan geven, maar achteraf zie ik hoeveel impact dat heeft gehad op hoe ik naar mezelf, anderen en de wereld keek.

Van het eiland naar de wereld

Op mijn negentiende ben ik met mijn liefde meegegaan van ‘mijn eiland’ af om de wereld te ontdekken. Sindsdien zijn we samen en ergens halverwege hebben we ál het beste van onszelf doorgegeven in twee prachtige kinderen.

Jarenlang werkte ik als boswachter bij Staatsbosbeheer. Een prachtige tijd waarin niet alleen de natuur mij inspireerde, maar vooral de mensen die ik ontmoette. Hun verhalen, hun verschillen en de vraag waarom we doen wat we doen, maakten mij nieuwsgierig naar wat mensen beweegt.

Toen doorgaan niet meer ging

Op een gegeven moment belandde ik zelf in een heftige burn-out. Ik was veel te lang doorgegaan in een ongezond patroon dat ik niet herkende: zorgen voor anderen, sterk zijn en voldoen aan verwachtingen. Het glas was leger dan leeg en ik wist niet meer hoe ik het op eigen kracht vol moest krijgen. Destijds de zwaarste periode van mijn leven, achteraf misschien wel de meest waardevolle.

Dichter bij mezelf

Eenmaal in therapie ontdekte ik hoeveel overtuigingen, angsten en verwachtingen ik met me meedroeg. Ik werd uitgenodigd om stil te staan bij mezelf en ontdekte hoeveel ruimte er ontstaat wanneer je eerlijk kijkt naar wat er werkelijk in je leeft.

Daarin zat voor mij de grootste ontdekking: dat achter datgene wat schuurt vaak iets waardevols verscholen ligt. Dat je door stil te staan bij wat moeilijk is, dichter bij jezelf kunt komen. Dichter bij wat belangrijk voor je is. Dichter bij je hart.

Langzaam leerde ik andere keuzes maken. Keuzes die beter pasten bij wie ik ben en wat ik nodig heb. Daardoor werd mijn leven niet per se makkelijker, maar wel lichter, rijker en meer in lijn met mezelf. 

Van persoonlijke ervaring naar therapeut

Die ervaring bracht mij ertoe de vierjarige opleiding tot psychosociaal therapeut aan het Boswijk Instituut te volgen.

Inmiddels woon ik weer op Terschelling en begeleid ik in mijn eigen praktijk mensen die te maken hebben met verlies, rouw, veranderingen in het leven of simpelweg voelen dat het tijd is om stil te staan bij wat aandacht vraagt. 

Ik sta graag naast mensen wanneer het leven schuurt of onaangenaam is. Omdat ik heb geleerd dat daar vaak iets waardevols verscholen ligt: dichter komen bij wie je werkelijk bent.

– Laten we durven –